4 مه 2024- بر اساس مطالعه ی منتشر شده در Diabetes Obesity & Metabolism، محققان دریافتند که CPI یا شاخص پپتید C دو ساعت پس از غذا، شاخص قابل توجهی برای تعیین ظرفیت ترشح انسولین درون زا در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 است. این معیار می‌تواند به پیش‌بینی احتمال توقف درمان با انسولین کمک کند و بینش‌های ارزشمندی را برای مدیریت شخصی دیابت ارائه دهد.

دیابت نوع 2، یک اختلال متابولیک مزمن است که با مقاومت به انسولین و اختلال عملکرد سلول های بتا در پانکراس مشخص می شود. مدیریت این بیماری اغلب شامل انسولین درمانی است. با این حال، توانایی ترک انسولین درمانی می تواند کیفیت زندگی بیماران را بهبود بخشد. شناسایی شاخص های قابل اعتماد برای توقف انسولین درمانی می تواند برنامه های درمانی را هدایت کند و نتایج بیماران را بهینه کند.

این مطالعه که توسط Yuichiro Iwamoto و همکارانش انجام شد یک تجزیه و تحلیل گذشته نگر تک مرکزی شامل 147 بیمار مبتلا به دیابت نوع 2 بود که در بیمارستان بستری شدند. شرکت کنندگان بر اساس اینکه آیا قادر به توقف درمان با انسولین در هنگام ترخیص بودند به یک گروه توقف درمان با انسولین(72 نفر) و یک گروه ادامه ی درمان با انسولین (75 نفر) تقسیم شدند. محققان به ارزیابی ارتباط بین CPI دو ساعت بعد از غذا با پارامترهای مرتبط با دیابت پرداختند. از یادگیری ماشینی برای ایجاد مدل‌های بالینی برای پیش‌بینی احتمال توقف درمان با انسولین استفاده شد.

یافته های کلیدی این مطالعه عبارت بودند، از:

•  شاخص پپتید C دو ساعت پس از غذا، در گروه توقف درمان با انسولین(2.07±2.97) در مقایسه با گروه ادامه دهنده ی درمان با انسولین (1.28±1.93) به طور قابل توجهی بالاتر بود(p <0.001).

•  بر اساس این نتیجه، CPI بالاتر بعد از غذا با احتمال بیشتری برای توقف درمان با انسولین همراه است.

•  شاخص پپتید C دو ساعت پس از غذا، یک پیش بینی کننده ی مستقل برای توقف درمان با انسولین بود.

• همچنین مشخص شد که شاخص پپتید C دو ساعت پس از غذا، پیش بینی کننده بهتری نسبت به CPI ناشتا است.

•  شش عامل مرتبط با توقف درمان با انسولین(سن، مدت دیابت، کراتینین، آلانین آمینوترانسفراز، انسولین درمانی تا زمان بستری شدن در بیمارستان، و CPI در 2 ساعت پس از غذا) برای ایجاد دو مدل بالینی با استفاده از یادگیری ماشینی استفاده شد.

•  دقت مدل های بالینی تولید شده از 78.3% تا 82.6% متغیر بود.

محققان به این نتیجه رسیدند که شاخص پپتید C دو ساعت پس از غذا، یک معیار مفید بالینی برای ظرفیت ترشح انسولین درون زا در شرایط غیر ناشتا است. این معیار می تواند به عنوان ابزاری ارزشمند برای پیش بینی احتمال توقف انسولین درمانی در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 بکار گرفته شود. این یافته می تواند به تنظیم برنامه های درمانی با نیازهای فردی بیماران کمک کند و به طور بالقوه کیفیت کلی زندگی آنها را بهبود بخشد.

منبع:

https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/c-peptide-index-may-predict-endogenous-insulin-secretory-capacity-under-non-fasting-conditions-study-127916